« جادّة اسالم – خلخال | صفحه اصلی | کیان »
چشماندازی ژاپنی
A Japanese Perspective
عکس: امیرپویان شیوا – آستارا – مرداد هشتاد و چهار – دوربین: کنون؛ ایاواس ۳۰۰ دیجیتال
Photo: Amir Pouyan Shiva – Astara - August 2005 – Canon EOS300 Digital Rebel
در حالت ذاذن بنشینید و به عکس – که نماییست از کوه اسپیناس – نگاه کنید و در آن، گواهی از خود درونیتان بیابید. زندگی، بیوقفه به قاب کشیده شده تا ناتمامیاش نمایان گردد. قاب ثابت، مفهومی از زمان نامتناهی با خود دارد. اینبار، نقّاشی آبمرکبی ژاپنی (سوییبوکوگا) برنگ آبی درآمده؛ بجای سیاه، شدّتهای گونهگون آبی رخنمایی میکند: سومیئه. کوهها، یادآور کوههای نقّاشیهای سشّو تویوی ساموراییاند و پسزمینة بیرنگ تابلو، نمادی از عدم تناهی زندگیست. اثر هنری، مثل خود زندگی ناتمام مانده؛ مانندة دایرههای حاصل از افتادن سنگی در آب، مثل حرکت نهایی قلم خوشنویسی و مثل خودِ فضا. ذهن با نگاه کردن به تابلو، پیوند اجزای جهان – ورای مرئیها – را دوباره برقرار میکند و در لحظه، با ساتوری به اشراقِ ذن میرسد.
دلِ من همی جُست پیوسته یاری
که خوش بگذراند بدو روزگاری
شنیدم که جوینده یابنده باشد
به معنی درست آمد این لفظ ، باری
به کامِ دل خویش یاری گُزیدم
که دارد چو یارِ من امروز یاری؟
بدین یارِ خود عاشقی کرد خواهم
کزین خوش تر اندر جهان نیست کاری
فرخی سیستانی
[بایگانی]
غول
امروز استاد درس «نظریهها و رویّههای معاصر در مردمنگاری»مان میگفت «اینکه بر دوش غولهای بیکران ایستادهاید، دلیل نمیشود که از آن بالا روی سرشان بشاشید!»
پ.ن. لابُد نیازی به توضیح نیست که گمانم نیوتون است که میگوید اگر بهتر میبینم از اینروست که بر دوش غولهای بزرگی سوارم...
● جایزهی محسن رسولاف در جشن تصویر سال
● سایت رسمی دانشگاه آکسفورد- دربارهی مدرک جعلی علی کردان
● قابل توجهِ خوانندگان پروپا قرصِ راز
● جان به لب رسید از یاری!!!
[بایگانی]
شکر
یک پیام صبحگاهی در زمستان مینئاپولیس: دمای هوا منهای هفت درجهی فارنهایت (منهای بیست درجهی سانتیگراد) و به زودی انتظار یک جبهه هوای سرد را داریم! اوّل با خودت فکر میکنی که طرف یا نمیداند سرد یعنی چه یا نمیفهمد منهای بیست درجه چهاندازه سرد است که تازه میگوید یک جبهه هوای «سرد» دارد نزدیک میشود. ولی بعد که با خودت فکر میکنی میفهمی که این در واقع بیان دیگریست از «باز برو خدا رو شکر کن ...» -ِ خودمان.
-----
چند روز به پایان ماه میلادی مانده. پهنای باند راز، لب به لب شده و ممکن است هر آینه لبریز شود. اگر این اتّفاق افتاد و راز را ندیدید، دوباره با شروع ماه میلادی نو سعی کنید. همهچیز روبهراه خواهد بود.
پرواز
یکی جایی روی یکی از دیوارهای دانشگاه نوشته بود:
چرا [الکل] بنوشی و رانندگی کنی
وقتی میتونی ماریجوآنا بزنی و پرواز کنی؟
یک چیزی در مایههای ذم شبیه به مدح!
میخائیل باختین
ادامه...
July 2009
May 2009
December 2008
August 2008
April 2008
March 2008
January 2008
October 2007
September 2007
July 2007
June 2007
May 2007
March 2007
February 2007
December 2006
November 2006
September 2006
August 2006
June 2006
May 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
December 2005
November 2005
October 2005
September 2005
August 2005
July 2005
June 2005
April 2005
March 2005
February 2005
January 2005
December 2004
November 2004
October 2004
September 2004
August 2004
July 2004
يادداشتها
دوست من
گمان كنم اين كايروس كه نوشتي غير از عكس مربوط به چيزهاي ديگري هم باشد مثل بزنگاه عمل در برهوت زندگي،لحظه اي كه آدم به يك درك بي واسطه ميرسد، لحظه يك اقدام ناگزير،روشني و وضوح تصوير يك رويادر لحظه بهت آور بيداري اما همه اين ها مگر نه اين كه عكس است!!كلمه موزون و زيبايي است كايروس.....
بهمن | October 28, 2005 06:47 PM