http://www.pouyan.ws/ یادداشت‌های روزانه پویان en-us pouyan@pouyan.ws Fri, 13 Jan 2012 05:06:04 +0330 http://www.pouyan.ws/archives/001796.php فروید توی کتاب تفسیر رؤیا، یک مثال مشهوری داره که ژیژک بهش توی مقاله‌ی معروفش درباره‌ی روانکاوی (فروید زنده است یا همچین چیزی در بررسی کتاب لندن)، اشاره کرده. ژیژک میگه که بنظر فروید ما رؤیا میبینیم تا بتونیم بیشتر... http://www.pouyan.ws/archives/001794.php امروز که صندوق نامه‌هام رو توی دانشکده نگاه کردم دیدم بسته‌ای دارم از ایران حاوی یک کتاب و دو مجله. بینهایت خوشحال شدم از دریافت بسته. نه که فکر کنید خوشحالی‌ای که هرکسی که بسته‌ای میگیره، ابراز میکنه. نه؛ خوشحالیم... http://www.pouyan.ws/archives/001793.php چند وقت پیش جایی در همین وبلاگستان خودمان چند جمله‌ای می‌خواندم منسوب به دکتر ناتل خانلری (ظاهرا از کتاب زبان‌شناسی و زبان فارسی) که می‌گفت لفظ وسیله‌ی بیان معنی‌ست و به خودی خودش اصالتی ندارد و کسی که معنایی در... http://www.pouyan.ws/archives/001792.php نمی‌دانم چرا اواخر اینجا فقط درباره‌ی نمایش‌هایی که دیده‌ایم، می‌نویسم. کسی نداند، گُمان می‌کند «راز» وبلاگ نقد نمایش است. به‌هرشکل، پریروز نمایش «خاکسپاری در تبس» را دیدیم. نمایش‌نامه را شِیماس هینی – شاعر ایرلندی برنده‌ی نوبل ادبی 1995 – بر... http://www.pouyan.ws/archives/001791.php -- دوستی نداشتم. امّا با خودم فکر کردم «اگر نمایشنامه بنویسم، کسی ممکن است نمایشنامه‌ی من را اجرا کند. آن‌وقت کسانی هستند که باهاشان بروم بیرون.» -- برای مردم خیلی حیاتی‌‌ست که تله‌ویزیون‌هایشان را خاموش کنند و به دیدن نمایش... http://www.pouyan.ws/archives/001790.php کوئنتین میاسو از بهترین شاگردانِ آلن بدیوست. بااینکه چندین سال از «ظهور» فلسفی میاسوی چهل و چند ساله که اکنون در اکول نورمال درس می‌گوید می‌گذرد، در واقع باید بگوییم که هنوز در آغاز کارش است. چند وقتی بیشتر نیست... http://www.pouyan.ws/archives/001789.php امشب در نمایشخانه‌ی گاتری «خداوندگار کُشتار» یاسمینا رضا را دیدیم. داستان نمایش در یک پرده و در اتاق نشیمن خانه‌ی ورونیکا و مایکل نواک – آراسته به تابلوی نقّاشی و گلدانهای لاله‌ای که هر روز صبح مستقیم از هلند... http://www.pouyan.ws/archives/001788.php چند روز پیش شربت سکنجبین درست کردیم. جای شما خالی خیلی خوشمزه شده. اگر دوست دارید روش تهیّه‌اش را در آشپزخانه‌ی راز می‌توانید ببینید.... http://www.pouyan.ws/archives/001787.php چند سال دیگه باید منتظر بشیم تا یکی پیدا بشه و باز گفتگوی افتتاحیه‌ای مثل گفتگوی اوّل «سگهای انباری» تارانتینو بنویسه و بسازه؟ وقتی فیلمی افتتاحیه‌اش - قبل از اینکه اصلاً عنوان بندی فیلم شروع بشه - اینقدر خوبه، دیگه... http://www.pouyan.ws/archives/001786.php یکی از لحظه‌هایی که می‌فهمی سن و سالی ازت گذشته، وقتیه که مهمون داری و همه دارن میگن و میخورن و میخندن و تو چند قدمی اونطرف‌تر تکیه دادی به دیوار و با فاصله نگاهشون میکنی و خوشحالی که بهشون... http://www.pouyan.ws/archives/001785.php قاسمف پدر و دختر و گروهشان به همراه گروه چهارتایی زهی کرونوس می‌خوانند «نرو، نرو، بیا»... http://www.pouyan.ws/archives/001784.php بتازگی خواندنِ کتابِ «همسایه:‌سه جُستار در الاهیّاتِ سیاسی» (اینجا) را تمام کردم. نویسندگان کتاب – راینهارد، سنتنر و ژیژک –فرمانِ یهود-مسیحیایی «همسایه‌ات را دوست بدار!» را تفسیر می‌کنند. راینهارد فرمان را در بستر الاهیات سیاسی اشمیت و روانکاوی لاکانی بحث... http://www.pouyan.ws/archives/001782.php این‌بار همین‌طوری هوس کردم که پی دی اف منتشر کنم :) نوشته‌ی تفننی من درباره‌ی کنترل اجتماعی را از اینجا بگیرید.... http://www.pouyan.ws/archives/001781.php اینطوری بود که راز نُه سالش تمام شد. مقاله نوشتن‌ها اگر امان بدهند، بزودی در اینجا چیزکی مینویسم. ----- افزونه - آنچه را وعده کرده بودم بنویسم در بارت یافتم. او در سطرهای پایانی آخرین مقاله‌ی کتاب درخشانش «درباره‌ی راسین»... http://www.pouyan.ws/archives/001780.php پدیده‌ای که در ایران، پیشتر هم البتّه بوده و این سالها بفزونی می‌بینیم، گونه‌ای تلاش برای فرار از بازتولید طبقه و رهایی از مقدورات سرمایه‌ی پایین اقتصادی به مددِ افزایش گونه‌های دیگر سرمایه است. هرچند سرمایه‌ی فرهنگی و اقتصادی آن‌طور...